Uchwała dotycząca wyburzenia pomnika Armii Czerwonej jest kierowana do Wojewody Śląskiego, ponieważ ewentualna decyzja w tej sprawie należy do administracji rządowej. Pełna treść przyjętej uchwały: Rada Miasta Częstochowy opowiada się za rozebraniem pomnika poświęconego Armii Czerwonej na cmentarzu Kule w Częstochowie. 25. Należy uzyskać zgodę administratora na wszelkie prace prowadzone na cmentarzu, w szczególności na ekshumację zwłok, budowę nowego pomnika, likwidację grobu, wykonywanie betonowych i kostkowych podestów przy grobie, stawianie ławek, sadzenie drzew czy krzewów wysokopiennych. 26. Indywidualny projekt nowoczesnego pomnika. Nasz zakład pogrzebowy, który oprócz obsługi pogrzebów świadczy również usługi kamieniarskie, wykonuje nagrobki na indywidualne zamówienie. Ten rodzaj usług cieszy się coraz większym zainteresowaniem i stanowi alternatywę dla gotowych propozycji z katalogu. 21/01/2022 08:00. Zdjęcie z roku 1917. Odsłonięcie pomnika Tadeusza Kościuszki na skwerku przed kościołem św. Mikołaja w Końskich. Portal konecki24.pl. Dariusz Kosma. W Końskich są dwa pomniki Tadeusza Kościuszki. Jeden w centrum, drugi przed koneckim parkiem. Oba niebawem zmienią lokalizacje. Komitet Praw Człowieka ONZ nie wyraził zgody na usunięcie pomnika żołnierzy radzieckich na Cmentarzu Antokolskim w Wilnie. Mer litewskiej stolicy Remigijus Szimaszius oświadczył, że mimo to demontaż monumentu rozpocznie się wkrótce. Na prośbę dysponenta następujące prace: budowa i przebudowa grobu, stawianie i wymiana nagrobka, utwardzanie terenu wokół grobu i stawianie ławki, mogą być realizowane przez profesjonalną firmę pogrzebową, po uzyskaniu zgody Zarządcy i wniesieniu przewidzianych opłat. Zabrania się stawiania ławeczek, sporządzania zabudowy grobu Cena miejsca na cmentarzu, w zależności od miasta i wskazanych czynników waha się średnio od 600 do nawet kilku tysięcy złotych. Opłata ta jest uiszczana najczęściej raz na 20 lat. Po nxcd. To miało być zwyczajne, rodzinne wyjście… Anita K. i jej siostra wybrały się na cmentarz w Kamienicy, w gminie Załuski. Kobiety zabrały ze sobą trójkę dzieci. Było po godz. 16, gdy przechodziły obok jednego z grobów i nagle – z niewiadomych na razie przyczyn – wielka płyta z nazwiskami osób zmarłych runęła na 18-miesięcznego Milanka. Spadła mu na głowę. Matka wydostała chłopca spod kamienia, ale dziecko straciło przytomność. – Na miejscu pojawiło się Lotnicze Pogotowie Ratunkowe, jednak pomimo godzinnej reanimacji nie udało im się uratować chłopczyka – mówi prokurator Ewa Ambroziak z Prokuratury Rejonowej w Płońsku. Jak udało nam się ustalić, pomnik na grobie nie był stary. Płyta była zamontowana w 2018 r. Okoliczni mieszkańcy przyjeżdżają na miejsce zgonu Milanka i zastanawiają, jak to jest możliwe. Wielu z nich uważa, że winę za tragiczną śmierć dziecka powinna ponieść firma odpowiedzialna za postawienie nagrobka. Płyta, która spadła na chłopca, miała ok. metr wysokości i mogła ważyć nawet 100 kg. Zobacz galerię ze zdjęć zrobionych na miejscu śmierci małego Milanka: – Póki co nie znamy jeszcze dokładnej przyczyny śmierci dziecka. Wersję, że to chłopiec uszkodził nagrobek, można wykluczyć ze względu na wiek ofiary. W przyszłym tygodniu, w poniedziałek, na miejscu ma się pojawić biegły z zakresu kamieniarstwa, którego opinia pomoże określić, dlaczego płyta oderwała się od reszty grobu – mówi prokurator Ewa Ambroziak. Biegły wypowie się co do stanu i konstrukcji pomnika i czy został wykonany zgodnie z zasadami sztuki kamieniarskiej. 18-miesięczny chłopczyk zmarł na cmentarzu. W głowę uderzyła go płyta nagrobna Sonda Czy boisz się o swoje dziecko? Tak, świat jest niebezpieczny Nie, ufam swoim pociechom Nie mam zdania Do niniejszego kwestionariusza załączamy szkic pomnika. Administracja cmentarza wyraża zgodę na postawienie nagrobka według załączonego wzoru oraz z wypełnionym kwestionariuszem na Cmentarzu Parafialnym w Sierakowicach Kwestionariusz do Zakładu Kamieniarskiego Przed 26 laty postawiłem mojej zmarłej mamie pomnik. Od tego czasu nie utrzymywałem kontaktów z rodziną mamy. Odwiedzałem grób mamy dwa razy do roku, bo mieszkam na drugim końcu Polski. W tym roku dowiedziałem się, że bez mojej zgody ciotka (siostra mamy) wymieniła pomnik na nowy. Niczego ze mną nie konsultowała. Jestem rozgoryczony faktem, że dewastowała pomnik, który postawiłem i nie życzę sobie, aby ciotka wtrącała się w moje sprawy. Czy powinienem tę sprawę zgłosić na policję? Czy powinienem walczyć o odszkodowanie czy o odtworzenie pomnika? Jakie mam szanse na wygraną w sądzie? Prawo do grobu, dysponent grobu Kwestia grobu w polskim prawie to skomplikowany temat, szczególnie z tego powodu, że nie został on uregulowany kompleksowo. Przyjmuje się, że podstawowym i pierwotnym źródłem prawa do grobu jest umowa cywilnoprawna zawarta z zarządcą cmentarza przez osobę uprawnioną do pochowania zwłok. Jest to umowa nienazwana, której treścią jest przyjęcie zwłok osoby zmarłej do pochówku (v. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 2010 r., I CSK 66/10 – LEX nr 738085 i z dnia 6 lutego 2015 r., II CSK 317/14 – LEX nr 1667716). Dysponent grobu uprawniony jest do podejmowania wszelkich decyzji dotyczących grobu, a w szczególności jego użycia do kolejnych pogrzebów, ekshumacji, utrzymania lub likwidacji. Jeśli dysponentami grobu są dwie lub więcej osób, wszelkie decyzje związane z grobem powinny być podejmowane przez wszystkie te osoby lub przez jedną z nich, upoważnioną przez osoby pozostałe. Prawo do grobu, w świetle poglądów orzecznictwa i doktryny, ma szczególny, dwojaki charakter. W pierwszym rzędzie jest to prawo o charakterze osobistym, bowiem ściśle powiązane jest z kultem osoby zmarłej, który stanowi dobro osobiste podlegające ochronie prawnej i jako prawo osobiste jest ono co do zasady niezbywalne oraz niedziedziczne. Prawo do grobu ma również charakter majątkowy i jako takie może stanowić przedmiot obrotu oraz dziedziczenia. Przyjmuje się przy tym, że prawo do miejsca grzebalnego zachowuje charakter majątkowy od chwili nabycia takiego prawa od podmiotu zarządzającego cmentarzem przez osobę żyjącą do momentu pochowania tam zwłok ludzkich. Dopóki zatem nie nastąpił w danym miejscu pochówek, to majątkowy charakter prawa do grobu istnieje i prawo to może być przedmiotem obrotu prawnego. Z chwilą dokonania w takim miejscu pochówku – prawa osobiste, związane z kultem osoby zmarłej tam pochowanej, uzyskują prymat nad uprawnieniami majątkowymi. Prawo do grobu nie jest dziedziczne i nie wchodzi w skład masy spadkowej. Potwierdza to uchwała Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 1994 r., sygn. akt. III CZP 155/94, w której Sąd Najwyższy jednoznacznie stwierdził: „Takie prawo do grobu, na treść którego składają się elementy o charakterze majątkowym, jak i elementy o charakterze wyłącznie osobistym, nie może być przedmiotem działu spadku ani podziału majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami”. Orzecznictwo sądowe przyjęło pogląd, że po pochowaniu zmarłego dopuszczalność rozporządzenia prawem do grobu wygasa oraz że nie jest możliwe rozdzielenie uprawnień majątkowych od uprawnień osobistych do grobu. Prawa majątkowe z momentem pochówku tracą swoją odrębność i nie mogą być przedmiotem wyłącznego korzystania lub rozporządzania przez osobę uprawnioną (v. przywołane powyżej orzeczenia SN). U podstaw tego poglądu leży cel w postaci ochrony uprawnień pozostałych – poza dysponentem grobu – członków rodziny zmarłego pochowanego w tym grobie do kultu zmarłego. Prawo kultywowania pamięci zmarłych Prawo do kultywowania pamięci zmarłych osób najbliższych należy do dóbr osobistych chronionych przepisami art. 23 i art. 24 Kodeksu cywilnego ( Chociaż art. 23 wymieniając różne rodzaje dóbr osobistych, nie wspomina o kulcie pamięci zmarłych, jednakże należy mieć na uwadze, że przepis ten wymienia najważniejsze dobra osobiste, jak to wynika z użycia sformułowania „w szczególności”, przykładowo, a zatem niezależnie od wymienionych w nim dóbr osobistych przepisy szczególne mogą udzielać ochrony prawnej innym jeszcze wartościom mającym charakter dóbr osobistych. Poszanowanie tego dobra zapewnia między innymi przepis art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych, zgodnie z którym prawo pochowania zwłok ludzkich ma najbliższa pozostała rodzina osoby zmarłej. Z tych uprawnień wynikają dalsze uprawnienia do pielęgnacji grobu, odwiedzania go i oddawania się kontemplacji, odbywania ceremonii religijnych itp. Wszystkie te uprawnienia służą ochronie sfery uczuciowej wiążącej się z kultem pamięci zmarłego i stanowiącej dobro osobiste człowieka. Poszerzenie grona dysponentów grobu po pierwszym pochówku Osoba, która wybudowała grób na podstawie zawartej przez siebie umowy z zarządem cmentarza i uiściła należną opłatę cmentarną, z chwilą pochowania pierwszego zmarłego nie może już bez porozumienia z osobami, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy o cmentarzach, decydować samodzielnie o pochowaniu w tym grobie innych zmarłych. Grono tych najbliższych osób to: pozostały małżonek(ka), krewni zstępni (dzieci, wnuki), krewni wstępni (rodzice, dziadkowie), krewni boczni do 4 stopnia pokrewieństwa, powinowaci w linii prostej do 1 stopnia. O pochowaniu zwłok w grobie mającym charakter grobu rodzinnego decydują wspólnie: osoba, która poniosła koszty budowy grobu i uiściła opłatę za korzystanie z miejsca na cmentarzu, oraz członkowie najbliższej rodziny, dla której grób został przeznaczony; w razie sporu każda z wymienionych osób może się zwrócić o rozstrzygnięcie do sądu. Orzecznictwo Sądu Najwyższego i sądów powszechnych od lat stoi na stanowisku ochrony i nienaruszalności grobu, jako szczególnego prawa osób bliskich zmarłemu, nawet kosztem ich wzajemnych późniejszych celów i niejednokrotnie spornych relacji (patrz: wyrok SN z 13 II 1979, I CR 25/79, wyrok SA w Łodzi z 5 V 1992 I ACa 140/92). Naruszenie prawa do grobu a roszczenie odszkodowawcze Art. 24 § 2 stanowi, że jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych. Odpowiedzialność na podstawie art. 24 jest odpowiedzialnością deliktową, która w przypadku roszczeń odszkodowawczych za naruszenie dóbr osobistych aktualizuje się w przepisach art. 415 i n. W ramach kultu zmarłych „prawo do grobu” obejmuje szereg uprawnień związanych zarówno z pochówkiem, jak i następnym urządzeniem wystroju grobu, wystawieniem nagrobka i wykonywaniem zwyczajowo przyjętych czynności, takich jak np. składanie na grobie kwiatów i wieńców, palenie zniczy oraz sprawowanie przy grobie obrzędów religijnych (tak w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 1970 r., sygn. akt. III CZP 75/70, OSNCP 1971/7-8 poz. 127, uchwale Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 1994 r., sygn. akt. III CZP 155/94, OSNC 1995/3 poz. 52, wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2002 r., sygn. akt. II CKN 980/2000, OSNC 2004/3 poz. 42) Z pewnością takim uprawnieniem jest także naprawa nagrobka, jeśli jest zniszczony. Nikt nie ma jednak na to wyłączności. Od momentu pochowania mamy takie samo prawa do grobu ma Pan, jak i pozostali członkowie rodziny, a opłata uiszczona w zarządzie cmentarza nie ma tu znaczenia. Jeśli nie widzi Pan możliwości porozumienia się z ciotką co do nagrobka, sprawę należy skierować do sądu cywilnego. W powództwie może Pan żądać przywrócenia stanu poprzedniego i zaniechania dalszych naruszeń przez ciotkę. Teoretycznie może Pan też żądać odszkodowania, ale trudno będzie wyliczyć sumę szkody, jaką Pan poniósł. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Gość Pablo_1st Zgłoś Udostępnij Mam problem, postawiłem ławeczkę na cmentarzu przu grobie mojej córki. Pech chciał, że ławka niepodoba się jednej z osób przychodzącej do innego grobu. Administracja cmentarza chce usunąć ławkę, powołując się na przepisy ustawy, których jednak udostępnić nie chce. Wg nich każda ławeczka (także drzewka i krzewy) umieszczone poza nagrobkiem są nielegalne (czyli na upartego można usunąć wszystkie ławki z cmentarza). Czy ktoś zna treść ustawy, w której taki zakaz jest umieszczony (dodam tylko, że ustawa ma min 30 lat) Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach 5 lat później... Gość Kasia Zgłoś Udostępnij Niestety takiej ustawy nie znam ale są bardzo fajne ławki składane tak napewno by nie przeszkadzała a jesli jest to taka ławka to cóż widocznie ta osoba jest złośliwa Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach 1 miesiąc temu... Gość małgosia Zgłoś Udostępnij No cóż ..może niekoniecznie złośliwa jest ta osoba..Ławki przy grobach można umieścić tak aby nie przeszkadzały przechodzącym ..ale nie da sie aby nie przeszkadzały osobom na wózkach..Mam córeczkę która porusza sie na wózku..rok temu zmarł mój mąż ..i parodia sytuacji ...bo nie możemy razem z córką dojść do grobu męża..bo wszędzie są ławki ..Nie mogę córki przenosić wciąż do grobu ojca,ona powinna mieć możliwość dojechać do niego sama . Nie zawsze osoba sprzeciwiająca się jest złośliwa...często ma ku temu konkretny powód...Te ławki to istna plaga w większości miast....Dla wygody siedzenia kilkanaście minut...utrudniają wszystkim dojście do grobów najbliższych...a najbardziej osobom niedołężnym i osobom na wózkachPomyślcie Państwo o tym w tych Małgosia Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach 2 miesiące temu... Gość renata Zgłoś Udostępnij przepis nie ma lat 30, jest to najnowsze rozporządzenie ministra gospodarki przestrzennej, Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach 1 miesiąc temu... Gość Iwona D Zgłoś Udostępnij Ławka gdy jest nieuzgodniona z Zarządca Cmentarza - jest nielegalnie Zarządcy ze strachu przed opinią ludzi ich nie likwidują - wolą mieć inwalidom, że nie mogą dojechać do grobu - polecam o odwołanie się do organizacji dla niepełnosprawnych, które są zobowiązane do walki z jest draństwo - stawianie ławek, dziwie się, że nie ma hamaków, aby sobie poleżeć koło zmarłego. Wszystko co się dzieje na terenie zarządcy bez uzgodnienia jest stawiane nielegalnie . Nawet ogródki kwiatowe wokół grobu. Ta osoba by musiała pojechać na cmentarz do Niemiec to by zrozumiała co znaczy porządek. Można postawić pomnik mauzoleum ale w uzgodnieniu . Nie chce się poślizgiwać na zabudowanych chodnikach, dojściach na płytach granitowych, ranić o ławeczki i rozrośnięte krzaki róż. To jest draństwo i zagrożenie jakie stwarza pseudo kochający zmarłego a nie szanujący żywych. Samowola winna być karana rozbiórką tego co nielegalne na koszt budującego. Po prostu faktura do winnego Dzikusa. Jestem zwolennikiem spopielania a nie egzorcyzmu nad stare pokolenie musi wymrzeć aby to się zmieniło. Pozdrawiam serdecznie Iwonka Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach 8 miesięcy temu... Gość malisz Zgłoś Udostępnij ja sobie dzisiaj podarłem spodnie za 200zł o takąławkę ( a raczej rurki ze srubami do ktorych powinny byc przykrecone deski) kogo mogę zaskarżyć o zadośćuczynienie, bo wiadmomo ze w swieta czlowiek ubiera sie elegancko, a moje spodnie kosztowały 200 zł a mam je raptem pol roku ?? Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach 3 miesiące temu... Gość ROBI Zgłoś Udostępnij Wydaje mi się,że moi przedmówcy to poprostu zazdrośnicy. Spodnie podarte o lawke to musisz patrzec jak chodzisz. Rozumiem osoby niepelnosprawne ale nawet groby sa blisko siebie i one blokuja przejazd dla takich osob. Apeluje do ludzi aby nie montowali lawek tylko dla tego, ze sasiedni grob tez ma. Takie lawki sa dla osob starszych a nie na pokaz nie mozna ich traktowac jako wzstroj przy grobie. Powinny byc zamontowane aby nie blokowaly przejscia i mozliwie malych gabarytow. Deczyje postawienia lawki najlepiej przedyskutowac z osoba zajmujaca sie sasiednim grobem czy jej to odpowiada, unikniemy wtedy nieporozumien a moze postawicie jedna lawke na 2 groby (bedzie taniej) Pozdrawiam uzytkownikow wszystkich laweczek na cmentazu. Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach 4 lata później... Gość QAS Zgłoś Udostępnij Wydaje mi się,że moi przedmówcy to poprostu zazdrośnicy. Spodnie podarte o lawke to musisz patrzec jak chodzisz. Rozumiem osoby niepelnosprawne ale nawet groby sa blisko siebie i one blokuja przejazd dla takich osob. Apeluje do ludzi aby nie montowali lawek tylko dla tego, ze sasiedni grob tez ma. Takie lawki sa dla osob starszych a nie na pokaz nie mozna ich traktowac jako wzstroj przy grobie. Powinny byc zamontowane aby nie blokowaly przejscia i mozliwie malych gabarytow. Deczyje postawienia lawki najlepiej przedyskutowac z osoba zajmujaca sie sasiednim grobem czy jej to odpowiada, unikniemy wtedy nieporozumien a moze postawicie jedna lawke na 2 groby (bedzie taniej) Pozdrawiam uzytkownikow wszystkich laweczek na DUREŃ - "MUSISZ UWAŻAĆ" - JESZCZE RAZ DUREŃ Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach 4 tygodnie później... Zgłoś Udostępnij mi się wydaje że niektórzy ludzie nie mają co robić i szukają po prostu sposobu żeby zatruć życie innym. Przykre to. Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach 2 lata później... Gość Krzysztof Zgłoś Udostępnij Bardzo ciekawe. Na alejce do grobu do moich rodziców stoi kilka ławek, jest bardzo ciasno, ale nikt nie robi problemów. w tym sklepie widzialem kilka fajnych Sa podobno Polskiej produkcji. może warto kupić taką? Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach 4 lata później... Gość Moniczka Zgłoś Udostępnij Ławka gdy jest nieuzgodniona z Zarządca Cmentarza - jest nielegalnie Zarządcy ze strachu przed opinią ludzi ich nie likwidują - wolą mieć inwalidom, że nie mogą dojechać do grobu - polecam o odwołanie się do organizacji dla niepełnosprawnych, które są zobowiązane do walki z jest draństwo - stawianie ławek, dziwie się, że nie ma hamaków, aby sobie poleżeć koło zmarłego. Wszystko co się dzieje na terenie zarządcy bez uzgodnienia jest stawiane nielegalnie . Nawet ogródki kwiatowe wokół grobu. Ta osoba by musiała pojechać na cmentarz do Niemiec to by zrozumiała co znaczy porządek. Można postawić pomnik mauzoleum ale w uzgodnieniu . Nie chce się poślizgiwać na zabudowanych chodnikach, dojściach na płytach granitowych, ranić o ławeczki i rozrośnięte krzaki róż. To jest draństwo i zagrożenie jakie stwarza pseudo kochający zmarłego a nie szanujący żywych. Samowola winna być karana rozbiórką tego co nielegalne na koszt budującego. Po prostu faktura do winnego Dzikusa. Jestem zwolennikiem spopielania a nie egzorcyzmu nad stare pokolenie musi wymrzeć aby to się zmieniło. Pozdrawiam serdecznie IwonkaMam nadzieję, że Ciebie rodzina spali i wyspie do śmietnika. Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Start O ZDiZ Aktualności Komunikat w sprawie opłat cmentarnych Zarząd Dróg i Zieleni w Pile informuje, że wszelkie wpłaty z tytułu opłat za: prawo do grobu (tzw. pokładne) na cmentarzu komunalnym lub ich ponowienie, zatwierdzenie projektów i wydanie zezwoleń na postawienie pomnika lub jego wymianę, wydanie zezwoleń na utwardzenie terenu wokół nagrobka, wydanie zezwoleń na postawienie ławki przy grobie, wydanie zezwoleń na posadzenie drzew lub krzewów przy grobie, należy dokonywać na rachunek bankowy Zarządu Dróg i Zieleni w Pile w banku PKO BP SA numer 09 1020 4027 0000 1202 1119 6104, po uprzednim uzyskaniu szczegółowych informacji w biurze przy ul. Motylewskiej 13a w Pile, telefonicznie (67 212 52 94) lub drogą mailową (cmentarze@ !!Jednocześnie prosimy o niezaokrąglanie wpłacanych kwot!!

stawianie pomnika na cmentarzu